|
Στην μπακαρά η διαπραγμάτευση παίζεται μεταξύ ενός
οριζόμενου ‘εμπόρου’ και ενός οριζόμενου ‘φορέα’. Οι φορείς που
στοιχηματίζονται σε ποιος θα κερδίσει τη διαπραγμάτευση – ο ‘έμπορος’ ή ο ‘φορέασ’. Εάν οι φορείς προβλέπουν
το νικητή σωστά στις 1:1. Διαφορετικά χάνουν το
στοίχημά τους. Οι δεσμοί οδηγούν στα στοιχήματα που
αποσύρονται. Ο φορέας που σύρει την υψηλότερη κάρτα είναι
ο έμπορος. Ο έμπορος (αναφέρεται επίσης ως τραπεζίτης)
τοποθετεί τον πάσσαλό του πρώτα. Εάν οποιοσδήποτε παίκτης
θέλει να ταιριάξει με τον ολόκληρο πάσσαλο λέει “banco”. Κατόπιν άλλοι φορείς δεν
στοιχηματίζουν σε αυτήν την διαπραγμάτευση. Εάν “banco” δεν καλείται φορείς τοποθετεί τα στοιχήματά
τους. Εάν το σύνολο των στοιχημάτων’ φορέων
είναι λιγότερο από αυτός του εμπόρου, οποιοσδήποτε φορέας
αποτελεί το έλλειμμα. Εάν το σύνολο των στοιχημάτων’ φορέων είναι περισσότερο από αυτός του εμπόρου, ο
έμπορος μπορεί να αποτελέσει το έλλειμμα ή να επιστρέψει τα
υπερβολικά στοιχήματα. Ο φορέας με το υψηλότερο στοίχημα
γίνεται ο ‘φορέασ’. Ο έμπορος
ασχολείται δύο κάρτες στο φορέα και τις δύο σε τον, όλες οι
κάρτες που είναι εξετασμένο πρόσωπο κάτω. Η μπακαράς έχει
ένα μοναδικό σύστημα της αξιολόγησης του χεριού. Οι άσσοι
έχουν μια αξία μια τα twos έχουν μια αξία δύο τα
threes έχουν μια αξία τριών και τόσο επάνω μέχρι τα nines,
τα οποία έχουν μια αξία εννέα. Οι δεκάδες, οι γρύλοι, οι
βασίλισσες και οι βασιλιάδες έχουν μια αξία δέκα. Για να
λάβουν την αξία χεριών οι κάρτες προστίθενται επάνω και μόνο η
μονάδα’ψηφίο του s λαμβάνεται. Το σύνολο
ενός περιορισμού χεριών εννέα και ένας γρύλος είναι δεκαεννέα
και επομένως η αξία χεριών είναι εννέα. Το σύνολο ενός
περιορισμού χεριών έξι και τέσσερα είναι δέκα και επομένως η
αξία χεριών είναι μηδέν. Ένα χέρι αξίας μηδενός
καλείται μπακαρά Ο έμπορος και ο φορέας βλέπουνε τις
κάρτες τους και εκτιμούν τα χέρια τους. Εάν οποιοιδήποτε
από τους έχουν ένα χέρι οκτώ ή εννέα τα χέρια συγκρίνονται
αμέσως. Ένας με την υψηλότερη αξία χεριών κερδίζει τη
διαπραγμάτευση. Εάν ούτε ο παίκτης ούτε ο έμπορος δεν
έχει μια αξία χεριών οκτώ ή εννέα, το παιχνίδι προχωρά.
Εάν η αξία χεριών του φορέα είναι μεταξύ μηδενός και
τεσσάρων, πρέπει να απαιτήσει μια τρίτη κάρτα, η οποία είναι
εξετασμένο πρόσωπο επάνω. Εάν η αξία χεριών του φορέα
είναι έξι ή επτά, δείχνει ότι δεν χρειάζεται μια τρίτη κάρτα.
Εάν η αξία χεριών του φορέα είναι πέντε, έχει μια
επιλογή εαν πρέπει να απαιτηθεί μια τρίτη κάρτα. Κατόπιν ο
έμπορος πρέπει να αποφασίσει εάν θέλει μια τρίτη κάρτα.
Αντίθετα από το φορέα, ο έμπορος δεν έχει κανέναν κανόνα
για να ακολουθήσει. Καθιστά την απόφασή του βασισμένη στο
παιχνίδι του παιχνιδιού. Μιά φορά ο κτήτορας εμπόρων η
τρίτη κάρτα, ή δείχνει ότι δεν θα παίρνει μια τρίτη κάρτα, τα
χέρια συγκρίνονται και επάνω με το υψηλότερο χέρι η αξία
κερδίζει τη διαπραγμάτευση. Εάν ο ‘έμπορος’ έχει κερδίσει διατηρεί τη διαπραγμάτευση,
διαφορετικά περνά προς τον επόμενο φορέα. |
Κανένα σχόλιο.
